همانطور که میدانیم تفاوت های قابل ملاحظه ای بین افراد با افت شنوایی یکسان در درک گفتار در نویز وجود دارد. در مطالعات مختلف بیان می شود که حدود (۴۹%) از افراد کم شنوا به دلیل مشکل در درک گفتار در نویز و عدم پیش بینی صحیح ادیولوژیست در پذیرش سمعک پیش از fitting اولیه ٬ سبب بازگرداندن سمعک توسط کاربر می شود .
برای رفع این مشکل به دست آوردن ANL پیش از تنظیم اولیه، دید واضحی به ادیولوژیست در پیش بینی سودمندی سمعک برای کاربر خواهد داد.
در واقع این تست قبل و پس از fitting سمعک انجام می پذیرد و در ۸۵% موارد به درستی٬ موفقیت در تجویز سمعک را تعیین می کند . موفقیت در تجویز و پذیرش از سوی بیمار با توانایی فرد در تحمل نویز زمینه برابر است .
❇️چگونه ANL را محاسبه کنیم ؟
این تست در میدان صوتی یا تحت هدفون قابل اجرا می باشد . ابتدا سطح راحتی (MCL ) را در بیمار تعیین کنید . سپس یک نویز babble را به سیگنال اضافه کنید نویز را به اندازه ای تغییر دهید تا به سطحی برسید که بیمار در حضورحداکثر نویز زمینه قادر باشد به راحتی و بدون خستگی و زحمت داستان را دنبال کند .
معمولا سطح نویز از MCL فرد کمتر تخمین زده می شود تا فرد قادر باشد در حضور نویز گفتار را دنبال کند
بعد از رسیدن به این نقطه MCL را از سطح نویز به دست آمده کم کنید و بدین ترتیب ANL را بدست آوردید .
🔅اگر عدد ANL کم باشد به این معناست که فرد توانایی بیشتری برای تحمل نویز زمینه دارد و به SNR کمتری برای درک گفتار نیاز دارد اما اگر ANL بالا به دست آید یعنی فرد به SNR بیشتری نیاز دارد و تحمل نویز برای وی سخت تر است .
برای ANL سه طبقه بندی مطرح می شود:
Low ANL
در این زیرگروه بیمارامتیاز 7یا کمتر را در محاسبه ی ANL به دست می آورد . در این افراد پیش بینی می شود به راحتی سمعک را بپذیرند و طور منظم از آن استفاده کنند . در این کاربران احتمالا نیاز به ارزیابی های پس از fitting کمتر می شود
Mid ANL
اگر فرد امتیازی را در بازه ی ۱۲-۸ به دست آورد در این گروه قرار میگیرد.موفقیت در استفاده از سمعک در این فرد بستگی به شرایط فردی و توانایی های او دارد . معمولااین کاربران نیاز به مشاوره بیشتری دارند .
High ANL
در صورتیکه ANL به شکل غیر معمولی بالا(بیش از ۱۳) محاسبه شود به این معناست که احتمال خیلی کمی برای موفقیت در تجویز سمعک وجود دارد و نیاز به مشاوره بیشتر و تکنولوژی های پیشرفته در سمعک شامل directionality پیشرفته ، DNR ، و اکسسوری های مختلف جهت افزایش SNR پیشنهاد می شود.
کاربرد کلینیکال تست TEN در تنظیم سمعک
برای تنظیم سمعک و پیش بینی میزان سودمندی آن، حضور یا عدم حضور مناطق مرده ی حلزونی نقش مهمی دارد . تقویت فرکانس هایی که در منطقه ی مرده ی حلزونی قرار دارند برای کاربران ممکن است فاقد سودمندی باشد.
با توجه به اهمیت این مناطق در تجویز سمعک اکنون به مثال هایی از وجود مناطق مرده ی حلزونی در بخش های مختلف حلزون و تجویز سمعک می پردازیم :
✳️مناطق مرده ی حلزونی فرکانس بالا: برای بیماران با مناطق مرده ی حلزونی در محدوده ی فرکانس های بالای ۱۰۰۰هرتز ٬ با توجه به این که احتمال سودمندی از تقویت سمعک برای فرکانس های بالای این ناحیه فرکانسی و تلاش برای رسیدن به بهره ی کافی در فرکانس های بالا ممکن است سبب ایجاد اعوجاج و فیدبک آکوستیکی شود . بنابراین در این بیماران معمولا تجویز سمعک هایی با قابلیت انتقال فرکانسی یا تراکم فرکانسی پیشنهاد می شود .
✳️ مناطق مرده ی حلزونی در فرکانس های پایین : در بیمارانی از جمله مبتلایان به منییر که دارای مناطق مرده ی حلزونی در فرکانس های زیر ۵۰۰هرتز هستند میزان سودمندی کمی از سمعک در تقویت فرکانس های بالای این ناحیه مشاهده خواهد شد و تقویت فرکانس های زیر ۵۰۰هرتز می تواند سبب کاهش در شناسایی و درک گفتار می شود .
✳️عملکرد حلزون در بخش های محدود :
در انواعی از اشکال ادیوگرام که به شکل Vمعکوس می باشد و در آن ها بخش کوچکی از محدوده ی فرکانسی دارای آستانه های خوب است و فرکانس های بالاتر و پایین تر از این ناحیه دارای آستانه های شنوایی ضعیف می باشند . در این ادیوگرام ها احتمال محدودیت عملکرد حلزونی با افزایش مناطق مرده ی حلزونی در بالا و پایین این بخش مطرح می شود . اگرچه برای تایید تشخیص مناطق مرده حلزونی در این نوع از ادیوگرام ها می بایست تست TENرا انجام داد.
در این بیماران برای رسیدن به تقویت موثر باید استراتژی های تقویتی را به منطقه عملکردی حلزون محدود کرد.
✳️ ارزیابی سودمندی کاشت هیبریدی: تست TENدر تعیین سودمندی کاشت نسبت به سمعک و یا ترکیب کاشت و سمعک در موارد کاشت هیبریدی در بیماران با مناطق مرده حلزونی در بخش های فرکانس های میانی و بالا و عملکرد شنوایی باقیمانده در فرکانس های پایین برای تعیین فرکانس قطع منطقه ی مرده و عمق مناسب جهت ورود الکترود به حلزون استفاده می شود.